της Ειρήνης Δημοπούλου - Παππά
Οι μήνες, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, με το πιο πρόσφατο πογκρόμ του ξενόδουλου παλαιοκομματισμού εναντίον των δυνάμεων του Έθνους, έδωσαν την ευχέρεια σε πολλούς να αποκτήσουν άποψη για το πώς πρέπει να πολιτεύεται η Χρυσή Αυγή.
Αυτοί που με την είσοδό της στη Βουλή απαιτούσαν «εδώ και τώρα ξύλο στα λαμόγια», και στριφογύριζαν με δυσαρέσκεια στις καρέκλες τους γιατί δεν έβλεπαν την τιμωρία που φαντασιώνονταν από την ησυχία του σπιτιού τους, ανησύχησαν από την «βία» ενάντια στα χαρτοκιβώτια του παρεμπορίου. (Είπαμε, δυνατά, αλλά μην μας λείψει το dvd που μας απαλλάσσει από την φροντίδα του πεντάχρονου βλαστού μας).
Με την πολιτική δίωξη του περασμένου Σεπτεμβρίου, οι αδέκαστοι που έβρισκαν ότι η Χρυσή Αυγή μπορεί και να έβαλε νερό στο κρασί της και πως δεν είναι τόσο δυναμική όσο την φαντάζονταν, άρχισαν να ψελλίζουν πως η Χρυσή Αυγή πρέπει «να πάψει να είναι ακτιβίστικο κίνημα» «και να κοιτάξουν να προσελκύσουν γνήσιους Έλληνες πατριώτες μεν, αλλά με ένα επίπεδο που να συνάδει με εκπροσώπους του ελληνικού πνεύματος»!
Τι θέλουν λοιπόν οι οκνηροί Ελληναράδες; Ένα Εθνικιστικό κίνημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του αστικού τέλματος που θα επέτρεπε στους διαφόρους παρλαπίπες να αναλύουν βαθυστόχαστα την κατάσταση της χώρας από τα βουλευτικά στασίδια τα οποία, βεβαίως , δεν αρμόζουν σε φουρνάρηδες, εμπόρους, καθηγητές μέσης εκπαίδευσης και κτηνοτρόφους, αλλά σε αναμασητές ενός μακρινού παρελθόντος, όπως η αφεντιά τους.
Θέλουν οι Χρυσαυγίτες βουλευτές να τα λένε «πιο στρογγυλεμένα», γιατί έτσι τους έμαθαν ότι είναι η πολιτική, η απάτη του να λες πολλά χωρίς να εννοείς τίποτα.
Τι ψάχνουν; Νέους γενίτσαρους που θα ξερνούν ρητορική, βαυκαλιζόμενοι ιστορικές συνέχειες που δεν μπορούν να υπερασπιστούν; Η μήπως κάποιον ακόμη «πατερούλη» που θα τους προσφέρει ασφαλή εκτόνωση, ένα βολικό άλλοθι εθνικοπατριωτισμού;
Πόσο βολικό να αναζητάς αλλαγές στους τόνους και τα πνεύματα σε μια πορεία τριάντα χρόνων, πόσο βολικό να κρίνεις αυτούς που μπήκαν μπροστά και διώκονται για τις ιδέες τους, όταν καπιταλιστές, γραφειοκράτες και ορδές αλλοεθνών που αναζητούν το μέλλον τους στην Ελλάδα της κρίσης, περιμένουν να περάσουν τα σύνορά μας.
Όταν διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξή μας, οι δειλοί, οι ανώνυμοι, οι βολεμένοι, συζητούν αν είμαστε αρκούντως Χριστιανοί, αρκούντως αρχαιόφιλοι, αρκούντως ή εκ περισσού στρατοκράτες.
Εργάτες και τεχνίτες, νομικοί και στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και ιατροί, όλοι οι Έλληνες που αγαπούν την Ελλάδα και απαντούν «παρών» στα εθνικά προσκλητήρια έχουν την θέση τους στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα. Ναι, η Χρυσή Αυγή κολυμπάει στα βαθιά νερά, έχοντας απέναντί της από την πρώτη μέρα, ολόκληρο το σύστημα της διαφθοράς και της σήψης, όλο το δόλιο συνονθύλευμα πολιτικαντισμού και προπαγάνδας. Ναι, κάποιοι Χρυσαυγίτες έκαναν λάθη. Ναι, οι βουλευτές μας ήσαν ανήξεροι από πολιτική, πολλοί και από δημόσιο λόγο. Την Χρυσή Αυγή δεν την έφτιαξαν διαφημιστές και παράκεντρα εξουσίας, αλλά Έλληνες πατριώτες που ξέρουν από αληθινή ζωή, που καταλαβαίνουν τον Έλληνα και έχουν προτάσεις για τα προβλήματά του και την αποφασιστικότητα να δώσουν λύσεις πρακτικές και άμεσες.
Εξανίστανται κάποιοι, γιατί θα σιγήσει ο ήχος της καμπάνας με το νέο νόμο των μνημονιακών κατοχικών πολιτικάντηδων για «περιορισμό, έλεγχο έως και πλήρη κατάργηση της έντασης με την οποία κτυπούν οι καμπάνες των Εκκλησιών», την ίδια ώρα που η φωνή του μουεζίνη ετοιμάζεται να ηχήσει στην Αθήνα. Ποιοι άραγε μπορούν να αντισταθούν σε τέτοιες προκλήσεις και απειλές;
Εντός του καλοκαιριού, η νέα λεηλασία του Λαού και της Πατρίδας από τον Βενιζέλο , τον Σαμαρά και τους υποβολείς της πολιτικής τους, θα κάνουν πολλούς να εύχονται να είχαν έρθει νωρίτερα στην Χρυσή Αυγή.
Γιατί είναι αλήθεια πως η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί, που έχει τους ανθρώπους και κυρίως την Πίστη και την θέληση χωρίς υστεροβουλίες, αστερίσκους και υποσημειώσεις, να βάλει φραγμό στην πορεία προς μια νέα εθνική τραγωδία, είναι η Χρυσή Αυγή.
Η Χρυσή Αυγή είναι το τελευταίο οχυρό του Έθνους απέναντι στην λαίλαπα των υπερεθνικών δικτατόρων όπως οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, και τις δυνάμεις της ασύδοτης, αντιανθρώπινης «ελεύθερης αγοράς».
Κάποιοι θα πουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι ρομαντική ή μακράν της πραγματικότητος. Τους απαντούμε πως η Χρυσή Αυγή δεν συμβιβάζεται με την προδοσία της Ελλάδας, με τον εξευτελισμό και τον μαρασμό των Ελλήνων, δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτε λιγότερο από το όραμα της επανάστασης του 21. Της Πατρίδος την Ελευθερία.
Οι φίλοι και οι διστακτικοί ας ξέρουν και τούτο. Οι Έλληνες δεν κάνουν χάρη στην Χρυσή Αυγή στηρίζοντας την. Κάνουν χάρη στον εαυτό τους. Στηρίζουν Χρυσή Αυγή για την δικαιοσύνη και την τιμή τους, προασπιζόμενοι ιδανικά που όλους μας ξεπερνούν.
H ΟΧΙΑ
