1821: Η προδομένη επανάσταση

«Το Γένος ποτέ δεν υποτάχθηκε στο σουλτάνο. Είχε πάντα το βασιλιά του, το στρατό του, τα κάστρα του. Βασιλιάς του, ο μαρμαρωμένος βασιλιάς. Στρατός του, οι αρματολοί κι οι κλέφτες. Κάστρα του, η Μάνη και το Σούλι».

                                                                       

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Σ΄ αυτά τα λόγια, ο πολέμαρχος αρχηγέτης της Επανάστασης περικλείει την αληθινή ιστορία της περιόδου της τουρκοκρατίας, πολύ καλύτερα από τις αναλύσεις εγγραμμάτων ειδικών. Δηλαδή πως η Επανάσταση του 1821 ήταν απόρροια αυτής της ανυποταγής του Έλληνα στον ξένο δυνάστη. Ήταν απόρροια της Μεγάλης Ιδέας η οποία γεννήθηκε αμέσως μετά την Άλωση, και εξέφρασε τους πόθους του Ελληνισμού. Πόθοι καταγεγραμμένοι στα τραγούδια του ανώνυμου Έλληνα απ’ την Καππαδοκία ως την Πελοπόννησο κι από την Κύπρο έως την Ήπειρο. Η απόκριση του αγγέλου στον θρήνο της Παναγίας για το πάρσιμο της Πόλης είναι «Σώπασε Κυρά Δέσποινα κι εσείς ’κόνες μην κλαιτε, Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι».

Αυτή η ιδέα, πραγματικά μεγάλη την εποχή της τουρκικής ακμής, πύρωνε τα στήθη των Ελλήνων και ήταν η κινητήριος δύναμη για τις δεκάδες συνεχόμενες επαναστάσεις που προηγήθησαν αυτής της μεγάλης επανάστασης του 1821.

Παρ’ όλες τις κακουχίες, τις στερήσεις, την αβάσταχτη σκλαβιά, τους εξισλαμισμούς, τις προδοσίες, πάντα υπήρχαν Έλληνες οι οποίοι στο μυαλό τους είχαν το όραμα της Αυτοκρατορίας και ήθελαν να πάρουν πίσω αυτό που τους επάρθη.

Η επανάσταση, όσο και αν προσπάθησαν διάφοροι ειδικοί, αγκιστρωμένοι στην πολιτική τους ή ταξική τους ταυτότητα να την παρουσιάσουν ως ταξική και πολιτική επανάσταση, δεν ήταν ταξική ή πολιτική, μα ήταν πάνω απ’ όλα και πριν απ’ όλα εθνική και φυλετική. Δεξιοί και αστοί ιστορικοί παρουσίασαν την επανάσταση ως αντικατοπτρισμό της Γαλλικής Επανάστασης, ως επανάσταση της ελληνικής αστικής τάξεως. Αριστεροί, πάλι, ιστορικοί, προσπάθησαν να παρουσιάσουν την Επανάσταση ως επανάσταση των φτωχών και καταφρονεμένων ενάντια στους τούρκους και έλληνες εκμεταλλευτές. Το όραμα των απλών αγωνιστών ήταν η δημιουργία ενός μεγάλου, ανεξάρτητου κράτους, ελεύθερου, που θα έπαιρνε τη θέση που η χιλιάδων χρόνων ιστορία της Φυλής απαιτούσε, συγχρόνως δε, το κράτος αυτό θα ήταν δίκαιο προς τους πολίτες του. Τα βάσανα των νέων Ελλήνων θα έπαιρναν τέλος όπως και οι φόροι σουλτάνου και πατριάρχη.

Μετά από ένα επτάχρονο επικό αγώνα, όπου αναδείχθηκε η μοναδικότητα, το μεγαλείο όσο και η συνέχεια της ελληνικής φυλής, και εννοώ και τη διχόνοια, ένα πανάρχαιο ελάττωμα των Ελλήνων, τα οράματα των αγωνιστών δεν δικαιώθηκαν. Ο σουλτάνος παρέμεινε στη θέση του. Η ημισέληνος βρισκόταν πάνω απ’ την Αγιά Σοφιά. Οι Τούρκοι ασφυκτικά περιέκλειαν το μικρό κρατίδιο. Ο λαός, ρημαγμένος από τις κακουχίες του πολέμου εστερείτο και των πιο βασικών. Η ελευθερία παρέμεινε ένα άπιαστο ιδανικό. Οι Έλληνες άλλαξαν δυνάστη. Έχοντας για λίγο καιρό έλληνα κυβερνήτη αλλά προστάτιδες τις Μεγάλες Δυνάμεις, οι αγωνιστές του εικοσιένα είδαν τα οράματά τους να προδίδονται. Ο αγώνας τους δεν δικαιώθηκε. Η Μεγάλη Ιδέα που γεννήθηκε λίγο μετά την Άλωση, έπαψε να υφίσταται μετά την Μικρασιατική καταστροφή, δεν έπαψε όμως να ισχύει η προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Οι ψυχές των σκοτωμένων αγωνιστών του εικοσιένα δεν αναπαύονται, δεν έχουν βρει δικαίωση. Η εθνική ανεξαρτησία και η μεγάλη Ελλάδα πρέπει να είναι ο στόχος. Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι.

Η ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Με την έλευση του νέου μονάρχη, Όθωνα της Βαυαρίας, και παρ’ όλο τον αρχικό ενθουσιασμό ότι θα σταματήσει το χάος, η αναρχία και η πείνα, τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα για τον Λαό και για τους παλιούς αγωνιστές. Μαζί με τους Αντιβασιλείς, το νεαρό Βασιλιά και την κουστωδία τους, ήρθε στην Ελλάδα και τμήμα τακτικού βαυαρικού στρατού που κυνήγησε τους Αγωνιστές. Οι Αντιβασιλείς, ξένοι προς τα ελληνικά πράγματα, φέρθηκαν στην Ελλάδα ωσάν να ήταν φέουδό τους. Από τους  Αντιβασιλείς (τρεις τον αριθμό, με δυο αναπληρωματικούς), ο καθένας προσκολλήθηκε σε έναν από τους πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων που ανακατεύονταν απροκάλυπτα στα εσωτερικά ελληνικά θέματα.

Οι βαυαροί Αντιβασιλείς έτρεμαν το σύμβολο του Αγώνα, Θοδωρή Κολοκοτρώνη. Με την ψευδή κατηγορία ότι ετοίμαζε επανάσταση κατά του Βασιλέως, αλλά με πραγματικά αίτια τη θέληση των Άγγλων να τον βγάλουν από τη μέση ως Ρωσόφιλο, συλλαμβάνουν το Γέρο του Μωριά τον Σεπτέμβριο του 1833 και τον φυλακίζουν μαζί με τον Γεώργιο Πλαπούτα στο Ναύπλιο με σκοπό να τους περάσουν σε δίκη επί εσχάτη προδοσία. Ο αρχηγός του Αγώνα με τη θέληση των Βαυαρών καταδικάζεται σε θάνατο. Τους Έλληνες από την ατιμία αυτή διέσωσε η στάση των δικαστών Πολυζωίδη και Τερτσέτη που αρνήθηκαν να συμπράξουν σ’ αυτό το έγκλημα : ο γερο-Πλαπούτας και ο Κολοκοτρώνης, μελλοθάνατοι κατάδικοι.

Ο νεαρός Όθων διαβλέποντας τον κίνδυνο για το θρόνο αν οι δυο αγωνιστές οδηγούντο στην γκιλοτίνα, μετέτρεψε εικοσιτέσσερις ώρες μετά την ετυμηγορία του δικαστηρίου την ποινή σε είκοσι χρόνια φυλάκιση. Ένα χρόνο μετά, τους αποφυλάκισε, τους έδωσε παράσημα και αξιώματα, περιέβαλε τον Γέρο με την εμπιστοσύνη του, αλλά το στίγμα είχε μείνει.

Η ΠΕΙΝΑ

Ρακένδυτοι οι Αγωνιστές γυρνούσαν στην ρημαγμένη χώρα πεινασμένοι, έχοντας φτάσει στο τελευταίο όριο της ένδειας. Τον Μάιο του 1833 τριακόσιοι άοπλοι από αυτούς, φάνηκαν έξω από το Ναύπλιο εκλιπαρώντας να τους δοθεί έστω λίγο ψωμί για τη συντήρησή τους. Ο φρούραρχος του Ναυπλίου υποσχέθηκε σε μια επιτροπή εξ αυτών, βοήθεια. Τελικά η κυβέρνηση αποφάσισε να τους μοιράσει λίγο αλεύρι. Όταν όμως μετά από δυο εβδομάδες φάνηκαν και άλλοι πεινασμένοι στην τότε πρωτεύουσα, και απαίτησαν και αυτοί μια μικρή βοήθεια, η κυβέρνηση ενήργησε ταχύτατα. Δυο λόχοι βαυαρικού πεζικού με την υποστήριξη οβιδοβόλων, εκδίωξαν τους Αγωνιστές. Ο Αγωνιστής Νικόλαος Κασομούλης στα Απομνημονεύματά του σημειώνει με θλίψη: «Περιπλανώμενοι από χωρίου εις χωρίον περίπου των 15000 αναθεματούντες τους πρωταιτίους και μακαρίζοντες τους συναδέλφους των, οίτινες δεν έζησαν να ιδούν το τέλος τούτων των αδικιών».

Διάφοροι καπεταναίοι, μικροκαπεταναίοι και παλικάρια του Αγώνα λιμοκτονούσαν στο υποτιθέμενα ελεύθερο ελληνικό κράτος που είχαν οι ίδιοι δημιουργήσει. Πολλοί από την απόγνωσή τους αυτοκτόνησαν. Άλλοι βρέθηκαν στην ίδια θέση μετά από τις πιέσεις των δανειστών τους. Σε πολλές χήρες και μητέρες εδίδοντο εξευτελιστικές συντάξεις. Αλλά και κάποια κομμάτια γης που δόθηκαν ως δωρεά από το κράτος σε αγωνιστές ή στις οικογένειές τους, τα περισσότερα των οποίων ήσαν βαλτώδη και ακατάλληλα προς καλλιέργεια, μετά από λίγα χρόνια πέρασαν στα χέρια τοκογλύφων.

Μέχρι το 1860 μπροστά από την εκκλησία της Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας στο κέντρο της Αθήνας, καθόταν καταγής ένας γέροντας με βρώμικη και ξεφτισμένη φουστανέλα που ’χε χάσει το φως του στη μάχη του Φαλήρου. Ήταν ένας από τους στρατιώτες του Καραϊσκάκη. Τραγουδούσε με τη λύρα του τα κατορθώματα του αρχηγού του και τα δάκρυα έτρεχαν στα ρυτιδιασμένα μάγουλά του. Φυτοζωούσε από τον οβολό, από την ελεημοσύνη των περαστικών. Και δεν ήταν ο μόνος.

Ο Ματρόζος, ο υδραίος πυρπολητής και συναγωνιστής του Κανάρη, για να ζήσει ζητιάνευε στο νησί του και είχε καημό να συναντήσει τον Κανάρη που στο μεταξύ είχε γίνει υπουργός. Έφτασε λοιπόν στην Αθήνα, στο Υπουργείο, όπου η φρουρά τον έδιωξε. Με τη φασαρία του επεισοδίου ο Κανάρης κατάλαβε ποιος ήταν και τον αγκάλιασε συγκινημένος. Είναι η συνάντηση ενός γνωστού Ήρωα με τον λιγότερο γνωστό συμμαχητή του που τόσο παραστατικά την περιέγραψε ο ποιητής Γ. Στρατήγης στο ποίημά του «Ο Ματρόζος».

Στα 1841, όταν πέθανε ένας άλλος μεγάλος ναυμάχος του Αγώνα, ο Σαχτούρης, άφησε μια οικογένεια πάμπτωχη, μαστιζόμενη από την ένδεια και την πείνα.

Ο Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του μας δίνει μια χαρακτηριστική εικόνα της πραγματικότητος περιγράφοντας την ωμή πραγματικότητα: «Μας πήραν την ματοκυλισμένη μας γη την αγόρασαν από ’να γρόσι το στρέμμα και βάλλαν εμάς με τ’ αλέτρι και τραβούμεν το γενί, βγάνομεν των συγγενών μας τα κόκκαλα και οι αφεντάδες μας περπατούνε με τις καρότζες και οι αγωνισταί δεν έχουν ούτε γουμάρι και ξυπόλητοι και γυμνοί διακονεύουν εις τα σοκάκια».

Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

Παράδοση αιώνων αποτελούσε για τον υπόδουλο ελληνισμό η Κλεφτουριά, τα Σώματα των ατάκτων αλλά ανυπότακτων Ελλήνων, αυτών των ελεύθερων υπηκόων των ιδιοτύπων βασιλείων των ορέων. Τόσο επί Καποδίστρια όσο και επί βαυαροκρατίας δεν ελήφθη η μέριμνα της ομαλής ενσωμάτωσης των φουστανελοφόρων Αγωνιστών στον νέο τακτικό στρατό.

Οι Αγωνιστές δεν ήσαν για τους κυβερνώντες αυτοί που τους έπρεπε τιμή, περίθαλψη και πρόνοια. Δεν έβλεπαν στους Αγωνιστές τη μαγιά του νέου στρατού, αλλά ένα μεγάλο πρόβλημα εσωτερικής ασφάλειας. Στο πέμπτο και έκτο φύλλο μόλις της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως δημοσιεύονται τα Διατάγματα της δημιουργίας του νέου τακτικού στρατού και της διαλύσεως των ατάκτων στρατευμάτων, το Μάρτιο του 1833. Είχε προηγηθεί η σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Γάλλων στο Άργος τον Ιανουάριο του 1833. Μετά από ένα επεισόδιο μεταξύ ενός Έλληνα και ενός Γάλλου στρατιώτη σε μια ταβέρνα, οι Γάλλοι, αφού εξουδετέρωσαν τους δικούς μας, ξεχύθηκαν στην πόλη και κατέσφαξαν αδιάκριτα τον κόσμο. Ο φόβος λοιπόν ήταν μήπως οι άτακτοι ξεσηκωθούν και εναντίον της βαυαρικής Αντιβασιλείας. Ο βαυαρός λοχαγός Νέεζερ που ήταν παρών στη διάλυση των ατάκτων και στην παράδοση των όπλων περιγράφει: «Μ’ όλον ότι η παράδοσι των όπλων και των ξιφών τους επότισε ανέκφραστον πικρίαν, διότι εχωρίζοντο από τας αγαπητάς των πανοπλίας, με τας οποίας είχον πολεμήσει υπέρ της εθνικής των ανεξαρτησίας, εν τούτοις δεν έγινε καμμία αταξία κατά την παράδοσιν και μόνον συγκινητικαί τινες σκηναί  μας ετάραξαν την καρδίαν. Είδωμεν ηλικιωμένους άνδρας και σχεδόν με λευκάς τρίχας, που είχον αρειμάνιον ήθος, να κλαίνε ως παιδιά και να χύνουν δάκρυα δια των ηλιοκαών των παρειών».

Ο ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, το θρυλικό παλικάρι του Αγώνα που έγινε γνωστός με το παρωνύμιο Νικηταράς ο «Τουρκοφάγος», ο ανεψιός του Κολοκοτρώνη, που τον ακολούθησε διακρινόμενος σε όλες τις μάχες, ρίχνεται στις φυλακές τον Δεκέμβριο του 1839 επειδή διέπραξε το έγκλημα να ηγηθεί της Φιλορθόδοξης Εταιρείας που σκοπό είχε την απελευθέρωση Μακεδονίας, Ηπείρου και Θεσσαλίας καθώς και τη διάδοση της Ορθόδοξης πίστης. Κίνηση λοιπόν Ορθόδοξη, άρα Ρωσόφιλη, θα μπορούσε να στραφεί και ενάντια στους Βαυαρούς.

Ημιθανής ο ΄Ήρωας Στρατηγός ρίχτηκε στις φυλακές. Μαζί του και άλλοι κατηγορούμενοι. Τον Ιούλιο του 1840 οδηγήθηκε στο δικαστήριο όπου απολογήθηκε καθήμενος γιατί δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος από την αδυναμία και τελικώς αθωώθηκε των κατηγοριών χωρίς όμως να γυρίσει ελεύθερος στο σπίτι του. Τον κράτησαν άλλους δεκατέσσερις μήνες μετά τη δίκη στις φυλακές της Αίγινας απ’ όπου βγήκε τον Σεπτέμβριο του 1841 σχεδόν τυφλός, γερασμένος και σε κακή  κατάσταση, σε τέτοιο βαθμό που όταν τον αντίκρυσε μια από τις δυο του κόρες, σάλεψαν τα λογικά της. Το σπίτι όπου αποτραβήχτηκε άρρωστος ο μεγάλος και σεμνός αυτός Ήρωας, ένα φτωχόσπιτο στον Πειραιά, βγήκε σε πλειστηριασμό. Στον πλειστηριασμό εμφανίστηκε ο ίδιος ο Νικηταράς προσφέροντας ως αντίτιμο το σπαθί του.

Μετά το 1843 με την παροχή Συντάγματος του δόθηκε ο βαθμός του υποστρατήγου και το 1847 τον έκαναν Γερουσιαστή. Ήταν όμως ανήμπορος για δράση. Ο Ήρωας της Επανάστασης αφού διέπρεψε στα πεδία των μαχών, όπου νίκησε τον Θάνατο, χτυπήθηκε στον ειρηνικό του βίο από την πείνα, την αδικία και τη φυλακή. Πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου 1849 και τον έθαψαν στην Αθήνα, στο Α΄ Νεκροταφείο. Τουλάχιστον μετά θάνατον του αποδόθηκαν τιμές Στρατηγού.

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Στα 1852 ένας άλλος Ήρωας της Επαναστάσεως, ο Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης κατηγορείται ότι ήθελε να σκοτώσει τον Όθωνα, να ανατρέψει την κυβέρνηση και να καταλάβει την εξουσία. Οι κατηγορίες ήσαν σαθρές, χωρίς αποδείξεις, και βαθύτερα αίτια του κατατρεγμού του Μακρυγιάννη ήταν η ανάμειξή του και η δράση του για την παροχή Συντάγματος στα 1843. Αφού παρέμεινε κλεισμένος στο σπίτι του από τον Απρίλιο ως τον Αύγουστο του 1852, τον έκλεισαν μετά στις φυλακές του Μεντρεσέ που ήταν ένα τούρκικο ιεροσπουδαστήριο στην οδό Αιόλου. Η δίκη του άρχισε στις 16 Μαρτίου 1853. Οι στρατοδίκες φάνηκαν αμείλικτοι και εξέδωσαν καταδικαστική απόφαση σε θάνατο. Μετά όμως από τη λαϊκή κατακραυγή όπως και στην περίπτωση του Κολοκοτρώνη, η ποινή μετατράπηκε αρχικά σε ισόβια, και αργότερα σε δέκα χρόνια φυλακή. Άρρωστος παρέμεινε στη φυλακή έως το Σεπτέμβριο του 1854 που αποφυλακίστηκε με ενέργειες του Πρωθυπουργού Δημητρίου Καλλέργη, σε άθλια όμως σωματική και ψυχική κατάσταση.

Μετά την αποχώρηση του Όθωνα, του αποδόθηκαν πάλι οι στερημένοι στρατιωτικοί βαθμοί  και στις 20 Απριλίου 1864 η τότε προσωρινή κυβέρνηση του απένειμε το βαθμό του Αντιστρατήγου. Πέθανε μια εβδομάδα μετά.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ

Πληθώρα αγωνιστών δεν γεύθηκε τον ήλιο της ελευθερίας και δεν έφαγε ένα κομμάτι γλυκό ψωμί. Η βαυαροκρατία, οι αντιβασιλείς, βαυαροί στρατιωτικοί και πολιτικοί αξιωματούχοι, κυνήγησαν τους Αγωνιστές, συχνά με τη βοήθεια άλλων Ελλήνων Αγωνιστών που συντάχτηκαν μαζί τους είτε από πεποίθηση είτε τις πιο πολλές φορές για να αποκτήσουν αξιώματα και οικονομικά οφέλη.  Ο κύριος όγκος των παλικαριών έμεινε στην αφάνεια. Άλλοι απ’ αυτούς συμμετείχαν στις εξεγέρσεις ενάντια στην ξενοκρατία, άλλοι με οδηγό την πείνα βρέθηκαν ζητιάνοι έξω από τα νέα παλάτια και σπίτια της νέας αστικής τάξης, κι άλλοι προτίμησαν μια ιδιότυπη ελεύθερη ζωή, γινόμενοι ληστές και δημιουργώντας το φαινόμενο της ληστοκρατίας, ένα φαινόμενο που είχε τις ρίζες του στην κλεφτουριά και κράτησε έναν περίπου αιώνα.

Οι γραμμές αυτές ας είναι ένας φόρος τιμής στον άγνωστο Έλληνα Πολεμιστή της Επανάστασης. Ένας φόρος τιμής σε όλους αυτούς που πέθαναν  είτε από εχθρικό είτε από αδελφικό βόλι, αλλά κυριότερα σ’ αυτούς που επέζησαν για να γευτούν τελικά την αδικία, την πείνα και τον κατατρεγμό.

Ας είναι ακόμα η βεβαίωση και συνάμα υπόσχεση πως κάποιοι Ελληνες δεν ξέχασαν τους σκοπούς της Εθνεγερσίας και τις επιθυμίες του Λαού μας για ΜΕΓΑΛΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ.

                                                                        ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Ο Χρήστος Παππάς στον Μ.Καψή για τους δοσιλόγους των ΜΜΕ

Ο Βουλευτής Επικρατείας της Χρυσής Αυγής, Χρήστος Παππάς υπενθυμίζει στον Ελληνικό λαό ποιοί είναι οι πραγματικοί δοσίλογοι του Έθνους.

Περικλής Γιαννόπουλος: Οι ρίζες του νεώτερου Ελληνικού Εθνικισμού

Οι ρίζες του ελληνικού εθνικισμού είναι τόσο βαθιές που φθάνουν στην εποχή των Ηρώων της Ιλιάδος όπου αυτός κάλλιστα μπορεί να αναζητήσει τα πρότυπά του.

 Ο σύγχρονος νεοελληνικός εθνικισμός όπως αυτός εκφράστηκε μετά τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους με την Επανάσταση του 1821 έχει σύγχρονα πρότυπα και μπορεί να δομηθεί ιδεολογικά αποκλειστικά σε στέρεες ελληνικές βάσεις. Ένας εκ των συγχρόνων προφητών του ελληνικού εθνικισμού ήταν ο Περικλής Γιαννόπουλος που μαζί με τον Ίωνα Δραγούμη παραμένουν μέχρι και σήμερα οι κίονες του σύγχρονου ελληνικού εθνικισμού.

Ο Περικλής Γιαννόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1870 και ήταν υιός του γιατρού Ιωάννη Γιαννόπουλου. Η καταγωγή της μητέρας του ήλκετο από την βυζαντινή οικογένεια των Χαιρέτηδων. Αφού ετελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές στην Πάτρα, φοίτησε για ένα χρόνο στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια μεταγράφτηκε στην Ιατρική του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Στο Παρίσι για δύο χρόνια θα ζήσει την « Μπελ Επόκ » του τέλους του 19^ου αιώνα με την έντονη νυχτερινή ζωή και καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ο Γιαννόπουλος θα εξελιχθεί σε έναν μεγάλο γλεντοκόπο. Θα συνέλθει απότομα από τη μέθη και το σαγηνευτικό κάλεσμα των σειρήνων του Παρισιού με τον θάνατο του πατέρα του. Ο Γιαννόπουλος που είχε εγκαταλείψει ουσιαστικά τις σπουδές του, βρέθηκε ξαφνικά χωρίς χρήματα, αλλά και με κλονισμένη υγεία. Θα αναζητήσει καταφύγιο στον αδελφό του που ήταν εγκατεστημένος στο Λονδίνο, μα σύντομα θα επιστρέψει στην Ελλάδα. Η νοσταλγία για την πατρική γη μα κι ένα αίσθημα ενοχής για την κατασπατάληση της ζωής του τον φέρνουν πίσω στην Αθήνα στα 1893.

Ο Γιαννόπουλος με την επιστροφή του στην Ελλάδα ξαναγεννιέται ουσιαστικά, αναβαπτίζεται με τις χρυσές ακτίνες του αττικού φωτός και ως εξ αποκαλύψεως θέτει τη ζωή του και όλες του τις δυνάμεις στην υπηρεσία ενός ανώτερου σκοπού, που ήταν η επανελληνοποίηση του σύγχρονου Έλληνα, το κτύπημα της ξενομανίας και η δημιουργία μιας νέας κοινωνίας όπου ο κανών θα είναι δι’ όλους το « Ζην κατά φύσιν ελληνικήν ». Οι αντιλήψεις αυτές του Γιαννόπουλου θα του δημιουργηθούν ύστερα από πολύμηνη εντατική μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αλλά κυρίως με την παρατήρηση και  μελέτη της αττικής γης, της ομορφότερης πρωτεύουσας του κόσμου, Αθήνας, μήτρας των καλλιτεχνικών δημιουργών μιας αισθητικής τελειότητας που άγγιζε το Θείο.

Αρκετοί αθηναιογράφοι προσπάθησαν να χαρακτηρίσουν τον Γιαννόπουλο ως έναν γραφικό αισθητικό περιπατητή και μόνο. Η αλήθεια είναι ότι ο ιδιόρρυθμος για τους συγχρόνους του, μοναχικός περιπατητής της αττικής γης, ήταν ένας πρωτοπόρος επαναστάτης αναμορφωτής που ήθελε πάση θυσία και χωρίς κανένα αντάλλαγμα να ξαναδώσει το ελληνικό Φως στους συνέλληνές του, αποτραβώντας το φράγκικο πέπλο του ευδαιμονισμού και της ξενομανίας.

 Ο Περικλής Γιαννόπουλος ζώντας μετρημένη ζωή και αξιοποιώντας λιγοστά περιουσιακά στοιχεία προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην άρχισε να αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά τα οποία παραχώρησαν τις σελίδες τους στον χειμαρρώδη λόγο του. Το ύφος του, χωρίς φιλολογικά φτιασίδια, είναι ακατάστατο, μα οι ιδέες του είναι αιχμηρά βέλη που κεντρίζουν τη νοσηρή πραγματικότητα. Στα γραπτά του υποστηρίζει με τέτοια θέρμη τα πιστεύω του που θα μπορούσαν να τον χαρακτηρίσουν σαν έναν φανατικό νεοφώτιστο ή καλύτερα σαν προφήτη μιας νέας θρησκείας.

Μια συλλογή από άρθρα του θα δημοσιεύσει συγκεντρωμένα σ’ ένα μικρό βιβλίο στα 1906 με τον τίτλο « Νέον Πνεύμα ». Σε αυτό κηρύσσει τη νέα ελληνική πνευματική επανάσταση και την αναγέννηση της Ελλάδος και του Ελληνισμού η οποία « πρέπει να έχη  ως Σύμβολον τελειωτικόν : Η ΕΛΛΑΣ Η ΤΕΦΡΑ ». Το σύνθημα αυτό, όμοιο κατ’ ουσίαν σύνθημα με αυτό της στρατιωτικής εθνικής επανάστασης του 1821 είναι και πάλι σύνθημα της δικής του ιδεολογικής επανάστασης. Ένα σύνθημα που εκφράζεται διαρκώς και από την εφημερίδα μας και αποτελεί φράση-σύμβολο και βάση του Αγώνα μας.

Στα 1907 θα κυκλοφορήσει το ευαγγέλιον του Περικλή Γιαννόπουλου που είναι η

« Έκκλησης Προς Το Πανελλήνιον Κοινόν ». Εδώ ο Περικλής Γιαννόπουλος γίνεται μαστιγωτής προς πάσαν κατεύθυνσιν. Κατακρίνει την ευρωπαϊκή υποκρισία αλλά και τον ρωμαίικο μαϊμουδισμό. Από την φαρέτρα του βγαίνουν βέλη που πλήττουν τον ιουδαϊσμό του χριστιανισμού, κάνοντας συγχρόνως και δριμεία κριτική προς την Εκκλησία και τον καλογερισμό. Το βιβλίο του είναι μια συμπυκνωμένη Ιστορία της Ελληνικής Φυλής ιδωμένης πάντα μέσα από το πρίσμα μιας μεγάλης Ιδέας που για τον Περικλή Γιαννόπουλο είναι ο εξανθρωπισμός της Οικουμένης. Η ιδέα αυτή που όπως πιστεύει ενέπνευσε τον Μέγα Αλέξανδρο, κάνει τον Γιαννόπουλο να γράψει ότι αυτός αρχίζει την πραγματική ελληνική Ιστορία, το δ ε Βυζάντιο χαρακτηρίζεται ως η κιβωτός του Ελληνισμού, αποκαθιστώντας έτσι τον κρίσιμο κρίκο στη συνέχειά του Γένους.

Στην « Έκκληση » ο Γιαννόπουλος δεν δίδει μόνο ιδεαλιστικό χαρακτήρα στη μεγάλη ιδέα του αλλά δίδει και την εδαφική της διάσταση που σημαίνει τη λύτρωση των υποδούλων Ελλήνων. Ας μην ξεχνούμε ότι όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό η Ελλάς είχε εξέλθει ατιμωτικά ηττημένη ενός ελληνοτουρκικού πολέμου ( 1897 ) και τα σύνορα του κράτους έφταναν μέχρι τη Θεσσαλία και την Άρτα.

Στα γραπτά του ο Γιαννόπουλος δίδει και ψήγματα των αντιλήψεών του για τη διακυβέρνηση του νέου κράτους και καταλήγει μάλλον εις τον τύπο της « ολιγαρχικής αριστοκρατίας ».

Ο λόγος του Γιαννόπουλου, ιδιότυπος και ανατρεπτικός, και η ζωή του πέρα από τα όρια του καθωσπρεπισμού, καθώς και το τέλος του υπήρξαν αφορμή ώστε να χαρακτηρισθεί από μερικούς συγχρόνους του αλλά και νεωτέρους επιπόλαιους ερευνητές ως γραφικός και « τρελός ». Πάνω σ’ αυτόν τον χαρακτηρισμό αξίζει να παραθέσουμε το τι έγραφε ο Ίων Δραγούμης στο περιοδικό « Νουμάς » :

« Δεν ξέρω αν λέει σωστά πράγματα ή στραβά το βιβλίον του Γιαννοπούλου, μα όταν το διάβαζα ήταν σαν άνεμος να φυσομανούσε μέσα μου τρομαχτικά και να συντάραζε τον ελληνισμόν μου όλον και να με ελευθέρωνε και αφού το διάβασα μου φάνηκε σαν τον βορριά τον παγωμένο που μανιασμένος σαρώνει τους βρώμικους από μικρόβια αέρηδες και από κάθε βρώμα ή σκουπίδια καθαρίζει τον Κόσμο.

Το βιβλίο του καθαρίζει τον Έλληνα που ξ έ ρ ε ι  να το  διαβάση και ο Έλληνας είναι τόσο ψόφιος, είναι τόσον γεμάτος βρώμα και μικροπρέπεια που σκουλικιάζει. Μπορεί να τον είπαν τρελλό εκείνον που το έγραψε και όμως είναι πιο σωστός και πιο γνωστικός από κάθε Έλληνα σημερινόν. Η « φρονημάδα » είναι των πολλών, αυτή μας έφαγε και μας τρώει. Την « τρέλλα » θέλω εγώ, αυτή με καθαρίζει από τα τρισβαριά και βρώμικα κατακαθίσματα που αφίνει μέσα μου περνώντας η σημερινή, η ταπεινωμένη ελληνική ζωή και με φαρμακώνει.  Η τρέλλα έχει μάτια και βλέπει.

Η « φρονιμάδα » είναι τύφλα. Τρελλοί ήταν οι προφήτες και γνωστικά τα ξεπεσμένα πλήθη. Τον Ασυμβίβαστο ζητώ και τον Σκληρό, γυρεύω τον Τρελλό, τον Σιδερένιο, τον Αλύγιστο. Α υ το ύ τα μάτια και τα λόγια και την κίνηση και τη σιωπή ακολουθώ. Σ’ α υ τ ο ύ τον ρυθμό τη ζωή μου τονίζω ».

Δυστυχώς το έργο του δεν θα βρει την απήχηση που ο Γιαννόπουλος ήθελε.

Παρ’ όλο που είχε συνοδοιπόρους και φίλους τους μεγάλους της νεοελληνικής λογοτεχνίας, Κωστή Παλαμά, Γρηγόριο Ξενόπουλο, Ίωνα Δραγούμη, Αρίστο Καμπάνη, κ.ά., η απογοήτευσή του μέρα με την ημέρα μεγάλωνε και κυριαρχούσε η πεισιθανάτια διάθεσή του.

Την άνοιξη του 1910, λίγες μέρες πριν από τη Λαμπρή, ο Γιαννόπουλος αποχαιρέτησε τους φίλους του, και έφυγε για εκδρομή, όπως είπε, στην ακτή του Σκαραμαγκά. Από τον αμαξά που τον πήγε στην περιοχή πήρε ένα άλογο και κατευθύνθηκε στην ακτή. Εκεί έφιππος, στεφανωμένος με αγριολούλουδα, μέσα σε νεροποντή προχώρησε προς τη θάλασσα, και φθάνοντας στα βαθιά νερά αυτοπυροβολήθηκε και χάθηκε μέσα στα αφρισμένα κύματα. Το σώμα του βρέθηκε μετά από δεκαπέντε μέρες από χωρικούς, σαν να ήταν αρχαίος κούρος, αφού βρισκόταν σε νεκρική ακαμψία. Στα προσωπικά του αντικείμενα και συγκεκριμένα σ’ ένα μικρό πορτοφόλι ανεβρέθη ένα νόμισμα που ήτο ο οβολός που σαν αρχαίος Έλληνας θα ’δινε στο βαρκάρη Χάροντα για να τον περάσει από την Αχερουσία λίμνη στα Ηλύσια Πεδία όπου αναπαύονται οι εκλεκτοί. Στο τέλος του ο Γιαννόπουλος ήθελε να προσδώσει μια ανώτερη αισθητική και πραγματικά θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μοναδικό και ξεχωριστό όπως ήταν και αυτός ο ίδιος.

Δυστυχώς ο Γιαννόπουλος έχασε την προσωπική του μάχη, απογοητευμένος από το περιβάλλον του και δεν πρόλαβε να δει όχι βεβαίως την επανάσταση που εκήρυξε αλλά μια σπουδαία και μεγαλειώδη ανάταση του Νέου Έλληνα με τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13 που ήσαν για την Ελλάδα η κορυφαία ιστορική στιγμή δόξας του αιώνα που έφυγε, και η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τον διπλασιασμό της μικρής και μίζερης Ελλάδας στην οποία έζησε και πέθανε ο Περικλής Γιαννόπουλος.

Το έργο του Περικλή Γιαννόπουλου, τόσο το βιβλίο « Νέον Πνεύμα » και « Έκκλησις Προς Το Πανελλήνιον Κοινόν », αλλά και το σημαντικό του έργο « Ελληνική Γραμμή » και « Ελληνικό Χρώμα» όπου αποθεώνεται η ελληνική αισθητική και τέχνη είναι απαραίτητο ανάγνωσμα για κάθε εθνικιστή, για κάθε μαχητή της Χρυσής Αυγής, για κάθε Έλληνα. Επίσης απαραίτητο σύγχρονο ιδεολογικό εφόδιο κάθε Χρυσαυγίτη αποτελεί το βιβλίο του Γ.Γ. της Χρυσής Αυγής Νικολάου Μιχαλολιάκου « Περικλής Γιαννόπουλος - Ο Απολλώνιος Λόγος ».

                                                                                    ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Επιστολή προς Ντόρα Μπακογιάννη

Αθήνα, 9/6/2012

Προς κυρία Θεοδώρα Μπακογιάννη-Μητσοτάκη

Υποψήφια βουλευτή Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας

Πρόεδρο του κόμματος Δημοκρατική Συμμαχία

 Αξιότιμη κυρία,

Μετά τις χθεσινές σας δηλώσεις από τηλεοράσεως στις οποίες αναφέρατε ότι «θα πλακώνατε στο ξύλο» τον εκπρόσωπο τύπου της Χρυσής Αυγής και συναγωνιστή μου κύριο Ηλία Κασιδιάρη θέλω να σας επισημάνω τα κάτωθι.

Τζάμπα μαγκιές, κυρία Ντόρα.

Όπως κι εγώ, έτσι και οι υπόλοιποι Ελληνες που παρακολούθησαν τις δηλώσεις σας δεν θα περίμενα περισσότερη σεμνότητα από μια πολιτικό που η πολιτική της σταδιοδρομία στηρίχθηκε όχι στην αγωνιστική της παρουσία στην κοινωνία, αλλά στην συγγένεια πρώτου βαθμού με τον επίτιμο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κύριο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, πολιτικό σας μέντορα και πρώτο διδάξαντα την αποστασία και την πολιτική μετάλλαξη. Δικαίως θα πρέπει να αισθάνεται υπερήφανος δι' εσάς.

Δυστυχώς χάσατε εχθές την χαρακτηριστική ψυχραιμία που σας διακρίνει και προβήκατε σε αυτές τις δηλώσεις προφανώς προς άγραν δημοσιότητος και ψήφων. Οι δηλώσεις αυτές μόνον ως αστείο θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν. Ούτε η σωματική σας διάπλαση, ούτε η ηλικία σας θα το επέτρεπαν, και θα διακινδυνεύατε να γίνετε κωμική.

Ο ελληνικός λαός στις εκλογές της 6^ης Μαΐου κατέταξε το κόμμα σας κι εσάς προσωπικά στο πολιτικό περιθώριο. Με την υποψηφιότητά σας όμως ως βουλευτού στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, αποδεικνύεστε και πάλι ασυνεπής ως προς τις πολιτικές σας διακηρύξεις, αλλά κυρίως βιάζετε την νωπή πολιτική απόφαση του Ελληνικού λαού με σκοπό να εξυπηρετήσετε την πάγια ξενόδουλη πολιτική σας με την υπερψήφιση νέων μνημονίων.

Για να διασώσετε ό,τι μπορεί να διασωθεί από την πολιτική σας υστεροφημία αλλά κυρίως προς όφελος του Ελληνικού λαού που υποφέρει τα πάνδεινα εξ' αιτίας των πολιτικών που η παράταξή σας και εσείς επί δεκαετίες εφαρμόσατε, είναι προτιμότερο να αποχωρήσετε από την πολιτική όπως η ίδια είχατε δηλώσει, δείχνοντας για μια φορά συνέπεια λόγων και πράξεων. Όπως και να έχει είστε το χθες που φεύγει και είμαστε το αύριο που έρχεται. Η χώρα έχει ανάγκη να κυβερνηθεί από ανθρώπους με φρόνημα και ελληνική ψυχή.

Με την προσήκουσα τιμή,

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Βουλευτής Επικρατείας Λαϊκού Συνδέσμου-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Δήλωση για την εκπομπή της Μάρας Ζαχαρέα στο Star

Σήμερα το πρωί πριν την προγραμματισμένη μαγνητοσκόπηση της εκπομπής της Μάρας Ζαχαρέα στον τηλεοπτικό σταθμό Σταρ, στην οποία η Χρυσή Αυγή θα συμμετείχε, οι εκπρόσωποι των κομμάτων, ήθελαν οπωσδήποτε να γνωρίζουν εκ προοιμίου τι θα ειπωθεί επί του συμβάντος μεταξύ της Λιάνας Κανέλλη του ΚΚΕ και του συναγωνιστή Ηλία Κασιδιάρη, για να λάβουν τις αποφάσεις τους αν θα δώσουν τηλεοπτικό σώου on camera. Τελικώς προτίμησαν να ματαιώσουν την εκπομπή. Φανταστείτε την υπευθυνότητα και το μέγεθος αυτών των ανθρώπων που διεκδικούν βουλευτική θέση όταν συσκέπτονται επί μισή ώρα και πλέον για ένα απλό ζήτημα ευθύνης. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ψηφίζουν ή δεν ψηφίζουν μνημόνια και καθορίζουν το μέλλον ενός ολοκλήρου λαού.

Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας Χρήστος Παππάς, δεν είχε ουδεμία αντίρρηση να συμμετάσχει στην εκπομπή στην οποία θα έπαιρνε οπωσδήποτε θέση για το θέμα όπως και για οποιοδήποτε ζήτημα ερωτάτο από την κα Ζαχαρέα και στο διάλογο που θα επακολουθούσε, δείχνοντας για μια ακόμη φορά ότι η Χρυσή Αυγή δεν φοβάται τον διάλογο αλλά τον επιδιώκει.

Δηλώσεις στο Sτar channel

Κάλυψη στον υποψήφιο βουλευτή Ηλία Κασιδιάρη παρείχε το κόμμα του, Χρυσή Αυγή.

Σε δηλώσεις του στο STAR ο συνυποψήφιος του Χρήστος Παππάς τόνισε πως πάγια θέση της Χρυσής Αυγής είναι να καταδικάζει τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται και σημείωσε: «Στις μέρες που έρχονται θα μιλήσουν πολλοί για εμάς χωρίς εμάς. Τους καλούμε όλους να δουν προσεκτικά το βίντεο. Ο συναγωνιστής μας Ηλίας Κασιδιάρης δέχθηκε φραστική επίθεση, δέχθηκε ύβρεις. Βρισκόμαστε στο επίκεντρο των γνωστών τηλεοπτικών προβοκατόρων. Όχι μόνο εμείς αλλά ολόκληρος ο ελληνικός λαός».

Ο κ. Παππάς υποστήριξε στη συνέχεια ότι το κόμμα του συμπαραστέκεται στον Ηλία Κασιδιάρη: «Για τον Ηλία Κασιδιάτρη, του συμπαραστεκόμεθα ηθικά είτε είναι υπόδικος είτε δεν είναι. Καλούμε την κ. Κανέλλη αν τολμήσει να κάνει μήνυση. Επίσης συμπαραστεκόμαστε ηθικά, και δεν εννοούμε την πράξη, στον συνέλληνα μας, τον 25χρονο φοιτητή, που στέρησε τη ζωή από τον αλλοδαπό ληστή και κατέστρεψε δυστυχώς και τη δική του. Δεν υπάρχει κράτος».

Οι δηλώσεις του Χρήστου Παππά στο Start Channel.

Χρήστος Παππάς: Όποιος αγωνίζεται δεν φοβάται

Ο εθνικιστής βουλευτής και ιδρυτικό μέλλος του Λαικού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή κατά την παρουσία του στην τηλεοπτική εκπομπή της 5/6/2012 Εκλογές 2012 (ΑΝΤ1) με τη Μαρία Χούκλη δίνει ξεκάθαρα ένα μήνυμα αισιοδοξίας και δηλώνει σαφώς πως ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να κιοτέψει και να μασήσει τα τρομοκρατικά ψευτοδιλλήματα των εξουσιαστών του, οι οποίοι είναι υπαίτιοι και υπεύθυνοι της κατάντιας στην οποίαν έχουν φέρει το άλλοτε ένδοξο Έθνος μας.

Συνέντευξη στον Πρωινό Λόγο

Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας μιλάει αποκλειστικά στον «Π.Λ.»

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Μύθοι  και πραγματικότητα!..

Ο Γιαννιώτης βουλευτής ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ, ανοίγει τα χαρτιά του και απαντά για όλους και για όλα, σε μια σειρά καυτών ερωτήσεων του «Π.Λ.»

• Η γνωριμία με τον κορυφαίο «Χρυσαυγίτη» κ. Χρήστο Παππά έγινε τυχαία, όταν τον συναντήσαμε προ ημερών σε κατάστημα των Ιωαννίνων. Είχαμε βέβαια διαβάσει, ότι ο επικεφαλής των βουλευτών Επικρατείας της Χρυσής Αυγής (που εκλέχθηκε) είναι Ηπειρώτης και μάλιστα εκ των ιδρυτικών μελών του κόμματος. Δεν γνωρίζαμε όμως, ότι τα τελευταία 15 χρόνια ζει οικογενειακά και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στα Γιάννινα, ότι είναι δηλαδή ένας άνθρωπος, σαν αυτό που συνήθως λέμε, «της διπλανής πόρτας».
Βέβαια, δεν χρειάστηκε πολύ να το σκεφθούμε. Μετά τις συνηθισμένες συστάσεις από τον καταστηματάρχη, του απευθύναμε ευθέως την πρόταση - πρόσκληση. «Θα μας πείτε, κάποια μέρα κ. Παππά ποιοί είστε εσείς εκεί στη Χρυσή Αυγή, για την οποία τόσα λέγονται, χωρίς ο πολύς κόσμος να γνωρίζει ποια απ’ αυτά είναι μύθοι και ποια πραγματικότητα».
Η απάντηση, ευγενική και άμεση: «Ναι ευχαρίστως να σας πω, όμως δεν θα γράψετε άλλα από αυτά που θα σας πω. Γιατί, συχνά τα ΜΜΕ «σερβίρουν» στο λαό μόνο αυτά που εξυπηρετούν το σημερινό σαθρό πολιτικό σύστημα, το οποίο συνεχώς μας κατασυκοφαντεί…».
Άμεση και η δική μας ανταπάντηση: «Μ’ αυτά που μας λέτε είναι σαν να εντάσσετε σ’ αυτά (τα ΜΜΕ) και τον «Πρ. Λόγο». Αν έτσι συμβαίνει, τότε δεν θα μπορέσουμε να βρούμε κοινή βάση για κάποια συνέντευξη…».
«Όχι, όχι, δεν μιλάω για τον  «Π.Λ.», που τον διαβάζω συχνά και πραγματικά τον θεωρώ ελεύθερο βήμα, που αναδεικνύει τοπικά τις απόψεις όλων. Αλλά πολλά άλλα μέσα ενημέρωσης και κυρίως η τηλεόραση, συχνά βομβαρδίζουν το λαό με χιλιάδες ψέμματα για το δικό μας κίνημα», τόνισε με έμφαση ο κ. Παππάς.
Στη συνέχεια, μετά από κάποιες εκατέρωθεν εξηγήσεις και διευκρινίσεις, κλείστηκε το ραντεβού, για μια «εφ’ όλης της ύλης» ζωντανή συνέντευξη στα γραφεία του «Πρωινού Λόγου».
Με μια βέβαια βασική συμφωνία: Ο βουλευτής κ. Παππάς να δώσει απαντήσεις σ’ όλες τις ερωτήσεις που θα του υποβάλλουμε, όσο σκληρές ή… ασύμφορες για το κόμμα του και αν τις θεωρήσει. Εμείς από την πλευρά μας δεσμευτήκαμε να δημοσιεύσουμε αυτούσιες όλες τις απαντήσεις του, «χωρίς -όπως χαρακτηριστικά μας είπε- να τις λογοκρίνουμε, όπως συμβαίνει στα ολοκληρωτικά καθεστώτα…»!

Η συνέντευξη…
Η επίσκεψη του κ. Παππά στα γραφεία μας έγινε, και η μόνη… παραβίαση της συμφωνίας υπήρξε στο χρόνο και στο μήκος της συνέντευξης, αφού τελικά βγήκε αρκετά μακροσκελής. Οι αναγνώστες μας μπορούν να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, διαβάζοντας τόσο τις ερωτήσεις, όσο και τις απαντήσεις.

• Ξεκινώντας να σας ρωτήσω τι είναι τελικά η Χρυσή Αυγή; Είστε ένα ναζιστικό κόμμα;
-Εγώ κατ’ αρχήν να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση. Και σε ό,τι αφορά την ερώτησή σας, -την οποία και θεωρώ πραγματικά μη πρωτότυπη και με συγχωρείτε γι’ αυτό-, εμείς όπως ξέρετε δηλώνουμε Έλληνες Εθνικιστές. Αυτή είναι η πολιτική μας ταυτότητα και με αυτήν την πολιτική ταυτότητα πορευόμαστε επί σειρά ετών. Οι διάφορες ταμπέλες ναζιστές ή νεοναζιστές, φασίστες κλπ δεν μας εκφράζουν, πολύ περισσότερο μάλιστα που ο ναζισμός και ο φασισμός ήσαν κινήματα του μεσοπολέμου που αφορούσαν αποκλειστικά τη Γερμανία και την Ιταλία αντίστοιχα. Όντας εμείς εθνικιστές, Έλληνες εθνικιστές, που βάζουμε πάνω απ’ όλα και πριν απ’ όλα την Ελλάδα, πώς θα μπορούσαμε να χαρακτηριστούμε με ορολογίες και κινήματα του παρελθόντος και όχι ελληνικά;

• Τι ακριβώς εννοείτε με τον όρο Έλληνες Εθνικιστές;
-Βεβαίως εάν θέλετε οπωσδήποτε έναν χαρακτηρισμό που θα μπορούσε να γίνει πιο αντιληπτός στον μέσο πολίτη και δεν καλύπτεστε από τον όρο Ελληνικός Εθνικισμός, θα μπορούσα να σας πω ότι πολιτικά είμεθα ακραιφνώς δεξιοί, νοούμενης της δεξιάς ως τον κύριο εκφραστή του τριπτύχου Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Κοινωνικά είμεθα αριστεροί υπό την έννοια της εναντιώσεως στον στυγνό καπιταλισμό και τις εκφάνσεις του, όπως είναι το κίνημα του νεοφιλελευθερισμού και της κεφαλαιοκρατίας.

• Ναι αλλά στα περιοδικά σας όπως είδαμε και σε πρόσφατες τηλεοπτικές εκπομπές υπάρχουν γερμανικά σύμβολα και άρθρα που εξυμνούν τους ναζί.
-Κοιτάξτε να δείτε. Υπάρχει μια εμμονή των μέσων αποχαύνωσης και παραπληροφόρησης, θα έλεγα εγώ, σε κάποιες αναφορές μας σε ιστορικά θέματα. Το περιοδικό μας έχει μια ιστορία που ξεκινά από το 1980. Κανείς δεν προβάλλει τα εκατοντάδες άρθρα -και άρθρα που υπογράφω και εγώ προσωπικά-, όπου ασχολούμεθα με εθνικά θέματα, σύγχρονη ελληνική ιστορία, την αρχαία Ελλάδα, κ.λ.π. Κατ’ αναλογία σε πολιτικούς άλλων χώρων, πολιτικών εννοώ, γιατί δεν γίνεται η ερώτηση για άρθρα που υπάρχουν σε έντυπά τους για τον Στάλιν, για τον Λένιν, και πολλούς άλλους, και μιλώ για περιοδικά του αριστερού χώρου, ή ακόμα και για το ψευδοσοσιαλιστικό αντεθνικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ όταν στα έντυπά του, ιδιαίτερα του πρώτου καιρού, φιγουράριζε ο Τσε Γκεβάρα, ο Φιντέλ Κάστρο και όλοι οι ηγέτες των επαναστατικών ανταρτικών οργανώσεων της Λατινικής Αμερικής;

• Ναι, αλλά εσείς υμνείτε τον Χίτλερ!..
-Κοιτάξτε να δείτε κύριε Παπακωνσταντίνου, ο Χίτλερ πέθανε στο Βερολίνο το 1945. Είναι πολιτικά ανεπίτρεπτο το 2012 να έχουμε την πολυτέλεια σε μια Ελλάδα που πεθαίνει και εξ αιτίας των προδοσιών του πολιτικού κόσμου, αυτής της πέμπτης φάλαγγος, να ασχολούμεθα με την ιστορία του πολέμου και του ναζισμού, του φασισμού, κ.λ.π. Αυτά είναι θέματα που θα πρέπει να απασχολούν νηφάλια τους Ιστορικούς. Η Ελλάς πέρασε μια δύσκολη περίοδο τη δεκαετία του 40, με την κατοχή και με την μετέπειτα κομμουνιστική ανταρσία και τον λεγόμενο εμφύλιο, και θα πρέπει να αγωνιστούμε για να μην ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές. Ήδη, στα ελληνικά αστικά κέντρα, στις ελληνικές πόλεις, ανήμποροι Έλληνες ψάχνουν για λίγο φαγητό στα σκουπίδια.

• Κατηγορείσθε ότι είστε αιρετικοί, δωδεκαθεϊστές, παγανιστές, όπως λένε πολλοί, έως και σατανιστές. Τι είστε τελικά;
-Πολύ ωραία ερώτηση. Θεωρούμε πως η Ορθοδοξία αποτελεί έναν από τους πυλώνες που στηρίζει το Έθνος μας. Ορθοδοξία και Ελληνισμός πάνε μαζί και όποιος θέλει να πλήξει την Ορθοδοξία, πλήττει συγχρόνως και τον Ελληνισμό. Μην ξεχνάτε ότι το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας συντάχθηκε στο όνομα της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαίρετης Τριάδος. Ως άτομα, αλλά και ως κίνημα, μελετούμε και σεβόμαστε βαθύτατα την Αρχαία Ελλάδα και πιστεύουμε ότι από αυτήν προήλθαν όλα. Η σύγχρονη δυτική σκέψη και η ευρωπαϊκή κουλτούρα δεν θα υπήρχε καν αν δεν υπήρχαν τα επιτεύγματα της αρχαίας Ελλάδος και η ελληνική φιλοσοφική σκέψη.
Σε ότι αφορά το «σατανιστές» που είπατε, να σας πω ότι πραγματικά υμνωδοί του Εωσφόρου είναι όλοι αυτοί οι εμπλεκόμενοι στα πλοκάμια των διαφόρων μυστικών οργανώσεων που προσπαθούν να επιβάλλουν στην Ελλάδα και όχι μόνο το δόγμα της παγκοσμιοποίησης, της πανθρησκείας και της παγκόσμιας κυβέρνησης.
Ένα μήνυμα της στάσης μας απέναντι στη θρησκεία μας, το εισπράξατε από την πρώτη μέρα της παρουσίας μας στη Βουλή, όταν σύσσωμοι οι βουλευτές όλων των κομμάτων εγέρθηκαν για την ορκωμοσία των μουσουλμάνων, η Χρυσή Αυγή παρέμεινε στη θέση της, εκφράζοντας πιστεύω το σύνολο των Ελλήνων ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης.

• Να περάσουμε λίγο και σε πολιτικά ζητήματα. Είναι γνωστό, και το δηλώνετε, ότι είστε εναντίον του μνημονίου. Η ερώτησή μου όμως είναι, Ευρώ ή Δραχμή;
-Σίγουρα εναντίον του μνημονίου. Το μνημόνιο και το 1 και το 2, ή και όποια παραλλαγή του δούμε στο μέλλον, είναι ο βρόγχος όχι μόνο για την εθνική οικονομία, αλλά και αυτήν καθ’ αυτήν την ύπαρξή μας ως κράτους. Το ευρώ, ο ελληνικός λαός για δεκαετίες πριν καθιερωθεί, το έχει πληρώσει πολύ ακριβά. Τις συνέπειες της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Ελλάδος τις βλέπουμε σήμερα. Αποκτήσαμε κάποιους δρόμους και διάφορα έργα, τις υποδομές όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι διάφοροι εθνοκτόνοι πολιτικοί, με αντάλλαγμα την εκμηδένιση της εθνικής παραγωγής. Η Ελλάδα δεν παράγει αυτήν τη στιγμή τίποτα. Εξαρτώμεθα αποκλειστικά από τις εισαγωγές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξ’ αρχής μας προόριζε για ένα  κράτος παροχής υπηρεσιών, καταναλωτισμού και φτηνού τουρισμού. Από το Ευρώ δεν μπορούν να μας διώξουν. Μας πιέζουν για να μας αναγκάσουν να φύγουμε. Δεν πρέπει να φύγουμε...

• Και αν η Ευρώπη μας κλείσει τις κάνουλες χρηματοδότησης και οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, πώς η χώρα μας θα πληρώσει μισθούς και συντάξεις, νοσοκομεία, σχολεία κ.α.;

-Πρέπει να εισπράξουμε όσο το δυνατόν περισσότερα από την Ευρώπη και να τονώσουμε την εθνική μας παραγωγή. Όταν μετά από ένα χρονικό διάστημα μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας, να περνάμε έστω με λιγότερα, τα οποία όμως θα είναι δικά μας, και τα λεφτά μας θα μένουν στην Ελλάδα, τότε θα μπορούσαμε να ανεξαρτητοποιηθούμε από το Ευρώ. Αυτό προϋποθέτει και τον απόλυτο έλεγχο του ασύδοτου τώρα τοκογλυφικού τραπεζικού συστήματος. Υπήρξαν χώρες που κράτησαν το εθνικό τους νόμισμα, οι οποίες προόδευσαν και προοδεύουν. Το πιο άμεσο για μας είναι η κατάργηση του μνημονίου.

• Ναι, αλλά κατάργηση του Μνημονίου, μπορεί να σημάνει και εκτός Ευρωζώνης…
-Βλέπουμε διάφορους πολιτικούς χώρους που μασάνε τα λόγια τους, θολώνουν τα νερά, το κατάργηση το μεταφράζουν σε επαναδιαπραγμάτευση, σε αναθεώρηση, και διάφορες τέτοιες λεκτικές κωλοτούμπες που έχουν όμως τη σημασία τους, αρχής γενομένης από το Συνασπισμό, συνεχίζοντας με τη Νέα Δημοκρατία που από αντιμνημονιακό δήθεν κόμμα έγινε μνημονιακό, τώρα ξανά «αντιμνημονιακό», που ο σκληρός αρχηγός της ζητά επαναδιαπραγμάτευση και μας δίνει και ένα μήνυμα του πως θα την κάνει αυτήν την επαναδιαπραγμάτευση, βάζοντας πρώτη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας τη γνωστή Ντόρα.

• Για τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» δεν έχετε κάτι να πείτε;
-Οι Ανεξάρτητοι, υποτίθεται, Έλληνες -για μένα οι απολύτως εξαρτημένοι-, ήσαν έτοιμοι να στηρίξουν μνημονιακή κυβέρνηση των δυο παλαιών μεγάλων κομμάτων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Την τελευταία στιγμή, με την αποκάλυψη του non paper καθώς και εσωτερικών πιέσεων, έκαναν πίσω. Όλα αυτά βεβαίως θα τα πληρώσουν πολύ ακριβά διότι αυτό το  μόρφωμα, αυτό το ανάχωμα, δηλαδή οι νέοι Καρατζαφέρηδες, θα διαλυθούν πολύ σύντομα, στα εξ ων συνετέθησαν.

• Δεν θα σας ρωτήσω για τη γνωστή σας θέση περί λαθρομεταναστών. Θα το θέσω το ζήτημα ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο. Πείτε μας τη θέση σας για τους ξένους στα Γιάννινα.
-Είμαι υπερήφανος που είμαι Γιαννιώτης. Πολύ περισσότερο που κατάγομαι από την ιστορική Λάκκα Σούλι. Θλίβομαι που αυτή τη στιγμή ανήμποροι γέροντες στα σύνορα αλλά και στην ενδοχώρα της Ηπείρου, οικογένειες στις πόλεις της Ηπείρου, κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους, ζούνε με το φόβο της επίθεσης, της ληστείας, φοβούνται γι’ αυτή την ίδια τη ζωή τους.
Τα τελευταία δυο-τρία χρόνια η κατάσταση στην Ήπειρο, αρχικά στην Ηγουμενίτσα και μετά σε όλη την Ήπειρο, έχει εντελώς ξεφύγει. Ορδές αλλοφύλων και αλλοθρήσκων μουσουλμάνων Αφγανών, Πακιστανών, κ.λ.π. έχουν κατακλύσει τον τόπο μας. Άνθρωποι που σκοτώνουν για δέκα και είκοσι ευρώ (άνθρωποι ή μήπως θα έπρεπε να βάλετε τη λέξη σε εισαγωγικά;), παρενοχλούν γυναίκες μικρές, μεγάλες, παιδιά, βιάζουν σε χωριά ανήμπορες γερόντισσες, καταστρέφουν σταυρούς και εικόνες σε νεκροταφεία και εξωκκλήσια, κυριολεκτικά μια κατάσταση κατοχής.

• Με όσα λέτε, μπορεί κάποιος να θεωρήσει τις θέσεις σας σκληρές ρατσιστικές…
-Μα γιατί; Αυτοί οι άνθρωποι δρουν με απόλυτη ελευθερία ασυδοσία, θα έλεγα, σε ένα ξεχαρβαλωμένο κράτος, που ενώ έχει τα μέσα, δηλαδή έχουμε και στρατό και αστυνομία, δεν υπάρχει καμία πολιτική βούληση να αντιμετωπιστεί το θέμα.
Για την Ήπειρο, ειδικά εμείς ζητούμε την ενεργοποίηση του στρατού, η αποστολή του οποίου είναι να φυλάει τα σύνορά μας δηλαδή την ελληνοαλβανική μεθόριο,  τη ναρκοθέτηση των συνόρων, καθώς και τη συνδρομή του Λιμενικού και του πολεμικού Ναυτικού, που θα πρέπει νυχθημερόν να περιπολεί στο Ιόνιο.

• Δεν είναι σκληρά μέτρα αυτά που ζητάτε;
-Αν αυτή τη στιγμή ήμασταν εμείς οι υπεύθυνοι της εκτελεστικής εξουσίας δηλαδή ήμασταν κυβέρνηση, θα είχαμε και την πολιτική βούληση και τη διάθεση να επιλύσουμε το φλέγον αυτό ζήτημα. Πιστεύουμε ότι και μόνον η παρουσία μας η φυσική μας παρουσία σε εκδηλώσεις του κινήματός μας σε πόλεις και χωριά, δίνει μια ανάσα στον κόσμο. Ακόμα κι η παρουσία μας στην Βουλή θα πιέσει προς τις θέσεις που σας προανέφερα.

• Δηλαδή, εσείς τώρα μου λέτε ότι υποκαθιστάτε το Κράτος…
-Πάγια θέση μας και ένα θέμα που το είχαμε επισημάνει από τις αρχές της δεκαετίας του 90 και χαρακτηριζόμασταν τότε ακραίοι, είναι Έξω τώρα όλοι οι ξένοι. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Το θέμα των ξένων λαθρομεταναστών ήμασταν εμείς που το αναδείξαμε στην κεντρική πολιτική σκηνή και μεταφέραμε την άποψη αλλά και την αγωνία του ελληνικού λαού και αναγκάσαμε και άλλα πολιτικά κόμματα να το βάλουν στην ατζέντα τους, υποκριτικά βέβαια, και ψηφοσυλλεκτικά. Παραδείγματος χάριν, θαυμάζουμε την υποκρισία του πρώην υπουργού… Προπό Χρυσοχοϊδη με τη γνωστή φούσκα των στρατοπέδων τη στιγμή που οι μισοί οπαδοί του κόμματός του στην τελευταία προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ στο Σύνταγμα ήσαν Πακιστανοί με πράσινες πλαστικές σημαιούλες του ήλιου με τα δόντια.

• Αφού αρχικά μου δηλώσατε Εθνικιστές πείτε μου δυο λόγια για τις θέσεις σας πάνω στα εθνικά θέματα.
-Πολύ ευχαρίστως. Υποστηρίζουμε μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική με ισχυρές ένοπλες δυνάμεις. Δυστυχώς εξ αιτίας του ανίκανου πολιτικού συστήματος από την μεταπολίτευση και δώθε αλλά και εξ’ αιτίας εσκεμμένων προδοτικών επιλογών και των δυο κομμάτων, η πορεία των εθνικών θεμάτων είναι τραγική. Σε ό,τι αφορά τη Μακεδονία, εναντιονόμεθα με όλη τη δύναμη που κατέχουμε σε οποιαδήποτε συμφωνία με την οποία θα δοθεί και θα συμφωνηθεί στο μόρφωμα των Σκοπίων να αναγνωρισθεί με την λέξη Μακεδονία ή παράγωγό της. Το πρώτο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδος μας στην οποία είχα την τιμή επί σειρά ετών να είμαι αρχισυντάκτης, έχει τίτλο «Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία μας».

• Για τη Βόρειο Ήπειρο ποια είναι η θέση σας;
-Για την πολυβασανισμένη μας Βόρειο Ήπειρο, σε διπλωματικό επίπεδο θα πρέπει να απαιτήσουμε την εφαρμογή των συμφωνηθέντων για αυτονομία, με το πρωτόκολλο της Κέρκυρας, με στόχο αναλόγως των συνθηκών και των γεωπολιτικών ισορροπιών στην περιοχή, την ενσωμάτωση της Βορείου Ηπείρου με την μητέρα πατρίδα. Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο μας, που για μας αποτελεί κομμάτι της Ελληνικής πατρίδας.
Για το Αιγαίο θα μπορούσαμε να επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια, ή ακόμα καλύτερα να χαράξουμε την ΑΟΖ με βάση την αρχή της μέσης γραμμής. Η Ελλάς μπορεί να επιβιώσει γεωπολιτικά, μόνον αν το Αιγαίο είναι μια ελληνική λίμνη. Για να μην σας κουράζω, με τον ίδιο στόχο θα πρέπει να κινηθούμε και για τη Θράκη και να κοιτάξουμε την προσέγγιση των Πομάκων και την επανελληνοποίησή τους, καθώς επίσης και να ξαποστείλουμε από κει που ήρθαν τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου. Η δράση του τουρκικού προξενείου και η προδοτική στάση των ελληνικών κομμάτων έφεραν τρεις βουλευτές που δηλώνουν Τούρκοι να κάθονται στα έδρανα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

• Νομίζω ότι ξεπεράσαμε τα όρια της συμφωνίας μας. Αρκετά είπαμε. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.
-Εγώ σας ευχαριστώ που μου δώσατε την δυνατότητα να απευθυνθώ στους αναγνώστες σας και συμπατριώτες μου μέσω του Πρωινού Λόγου.  Ελπίζω να τηρηθεί ο όρος στη συμφωνία μας, ότι οι απαντήσεις μου θα δημοσιευτούν αυτούσιες, χωρίς να λογοκριθούν.
Σημειώστε ακόμη μόνο τούτο: Το ποσοστό μας στις εκλογές της 17ης Ιουνίου θα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό της 6ης Μαΐου. Δεν είμαστε ευκαιριακοί στην πολιτική ζωή. Ήρθαμε, όχι μόνο για να μείνουμε, αλλά και για να Κυβερνήσουμε…
***
(Υπενθυμίζουμε, ότι η Χρυσή Αυγή στις 6 Μαΐου έφτασε το 7% των ψήφων πανελλαδικά, ενώ στην Ήπειρο έλαβε 4%. Εξέλεξε στη Βουλή 21 βουλευτές).

Ποιος είναι ο Χρήστος Παππάς

• Ο Χρήστος Παππάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962 και κατάγεται από την Λίππα της Λάκκας Σουλίου. Δηλώνει υπερήφανος για την καταγωγή του αλλά και για το ότι προέρχεται από οικογένεια που έδωσε στην πατρίδα ιερείς και στρατιωτικούς.
Ο κ. Παππάς ήταν η πρώτη επιλογή της Χρυσής Αυγής για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Στο ίδιο όμως ψηφοδέλτιο, υπήρχε και το όνομα του πατέρα του, τιμής ένεκεν στην τελευταία θέση, του Αντιστρατήγου Ηλία Παππά. Πρόκειται περί ενός 85χρονου στρατιωτικού με ιδιαίτερη και ενεργή ανάμειξη στο στρατιωτικό κίνημα της 21ης Απριλίου, που ευρίσκετο στον στενό κύκλο του αρχηγού της επταετίας Γεωργίου Παπαδοπούλου, μαχητή -όπως μας δήλωσε ο γιός του- στη μάχη της Ναούσης τον Ιανουάριο του 1949, όπου και τραυματίστηκε.
Ο Χρήστος Παππάς εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα το 1997 και δραστηριοποιείται επιχειρηματικά με κατάστημα ειδών οικιακού εξοπλισμού. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Στη Χρυσή Αυγή συμμετέχει ενεργά από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, δηλαδή από το ξεκίνημά της.

 

ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ